Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
quik N.
quik , N. nhd. Vieh, Tier jeder Art, Hornvieh, Rind ÜG.: lat. pecus Vw.: s. būr-, hōrne-, plōch-, rinder-, rint-, vȫdel-, vōder- Hw.: s. quek Q.: Lüb. ZR 266, UB. Hannover 1 316, Dief. nov. 38, Voc. Strals. ed. Damme (15. Jh.) E.: Kluge s. u. quicklebendig? L.: MndHwb 2, 1810 (quik), Lü 289b (quik) Son.: langes ö