Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
quadrant M.
quadrant , M.
- nhd.
- „Quadrant“ (rechteckig behauener Stein), Quaderstein
- ÜG.:
- lat. quadrans
- Hw.:
- s. quadrant (2); vgl. mhd. quadrante
- I.:
- Lw. lat. quadrāns?
- E.:
- s. lat. quadrāns, M., vierter Teil, Viertel; vgl. lat. quadrāre, V., viereckig machen; lat. quadrus, Adj., viereckig, Viereck (= quadrus subst.); vgl. lat. quattuor, Num. Kard., vier; idg. *kᵘ̯etu̯er-, *kᵘ̯etu̯ō̆r-, *kᵘ̯ₑtur- (M.), *kᵘ̯etesor- (F.), Num. Kard., vier, Pokorny 642; s. mhd. quadrant, st. M., „Quadrant“ (Quaderstein); s. quāder
- W.:
- s. nhd. Quadrant, M., Quadrant, Quader, DW 13, 2296?
- L.:
- MndHwb 2, 1775f. (quadrant)
- Son.:
- Fremdwort in mnd. Form, örtlich beschränkt, jünger, quadranten (Pl.)