Eintrag · Lex. musicum Latinum
punctillus
punctillus (puntillus) -i m. Punkt (als Notationszeichen der Mensuralnotation zur Abteilung einzelner Mensuren) — dot (as a notational symbol in mensural notation for the division of individual mensural units) [s.XIV] LmLTrad. Phil. I f. 61vD, 29: Quinque modis scimus, quod longa in modo perfecto tria valet tempora: primo si longa longam sequitur, ... secundo si longam inmediate punctillus, qui perfectionis dicitur signum †...† precedat vel sequatur. LmLAnon. Deodat. 3, 2: Si iuxta longam sit pausa duorum temporum, tunc longa valet duo tempora et duplex longa quatuor, nisi per puntillum defendatur. LmLAnon. Deodat. 5, 1: De semibrevibus in brevi manerie. Hic vadunt semibreves, secundum quod puntillus distinguit: (sequitur exemplum).