Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
pulsator
pulsator -oris m. Spieler (eines Instruments) — one who plays (an instrument) [s.XV] LmL Bart. Ram. 3, 2, 4 p. 99: Igitur cantores aut instrumentorum pulsatores numquam faciant transitum a voce sive chorda ⋅b⋅ in ⋅♮⋅ nec e contra, quoniam illud semitonium in symphonia non ponitur. LmL Guill. Pod. 1, 5: Honorabiliorem enim naturaliter habet rationem quam vel actum cantandi vel instrumentorum pulsandi ... Que cum ita fuerint, hic est, quod cantores a cantu, pulsatores autem ab ipsis, quibus utuntur instrumentis, ut citharedus a cithara, tibicen a tibia, et ita reliqui denominentur, musicus vero …