Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
profêtêren swv.
+ profêtêren , profentêren , profêtîren , ° profîtêren (Borchling RB 1, 210), swv. : 1. etw. Verborgenes aufdecken, vorhersagen, ankündigen , prophezeien, „ Profeteren tokamendink vorkundighen prophetare predicare vaticinare ... prophetizare” (Voc. Strals. ed. Damme), c. A. r. desse plâge heft ôk ê(i)n dê(i)l gewîssāget unde p.-et Sybylla (Birgitta 38), c. Präp.-Obj. in welkem salter de hilge David nicht van dēme hêren Christo allê(i)ne men ôk van der hilgesten juncvrouwen unde môder Marîen heft gep.-et (Leyen Tidebok 135 r ), c. Obj.-Satz dit hadde Bonifacius ... vȫr p.-et dô hê de kerken wîe…