Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
prinzenere mfrk. st. m.
mfrk. st. m.
pͬincenere: nom. sg. Gl 3,378,23 (Jd).
oberster Verwaltungsbeamter (?): primicerius (zwischen afteruogeth subadvocatus u. uizdom vicedominus); zu den Bedd. von mlat. primicerius vgl. DML XII,2458 f.