primum

primum -i n. vel primus -i m. Hauptstimme, erste Stimme (eines drei- oder vierstimmigen Satzes) — principal part, first part (of a three- or four-part composition) [s.XIV] LmLAnon. Couss. IV p. 77, 20: Et sic propositis duobus melis concordantibus addimus tertium melum sic, et vocatur triplum ab aliquibus, sicut secundus cantus duplum et tenor primum. LmLAnon. Couss. IV p. 77, 25: in primo sive tenore. LmLAnon. Couss. IV p. 80, 24: duplo cum primo bene paratis ... adiungitur triplum. LmLAnon. Couss. IV p. 81, 3: duplum concordat cum primo cum omni imparitate sua, triplum simili modo cum primo et triplum cum duplo. LmLAnon. Couss. IV p. 81, 10: Tamen boni cantores ponunt paria puncta, prout melius competunt vel conveniunt et cum paribus in duplo et cum paribus in primo ita: si duplum ascendat, triplum descendit et e contrario. LmLAnon. Couss. IV p. 81, 17: Eodem modo intellige de quadruplo adiuncto cum praedictis: si fuerit de primo modo, omnia puncta imparia debent concordari cum omnibus imparibus in triplo et duplo et primo. Si nunc ascendat cum uno illorum, hoc bene potest fieri bis vel ter sicut de aliis supradictis; sed opponere se debet nunc cum triplo, nunc cum duplo, nunc cum primo vel convenire cum eisdem in unisono. LmLAnon. Couss. IV p. 83, 7: Altera diversitas est, quando primus in toto suo puncto non retinet nisi duo puncta in eodem sono vel diverso. LmLAnon. Couss. IV p. 83, 15. []