Hauptquelle · Deutsches Rechtswörterbuch
Preter
Preter, m. zur Etymologie vgl. MnlWB. VI 635 s.v. prater Feldschütz, Flurhüter jus autem villici est de quolibet captiuo habere duodecim denarios. & prateren quatuor denarios 1230/31 CorpMnlTekst. I 18 nieman en mach scove halen in der heren lant, sonder die coster ..., ende die pretere, die tcoren huede, sijn recht 1284 MnlWB. VI 635 die preetere diet coren huet 1292 MnlWB. VI 635 den cornehuedere oec ofte den praetere sijn wi sculdech iaerlijcs teconfirmeerne 1295 CorpMnlTekst. I 2202 binnen den voorgen. dryen dorpen mach sij van harenthalven setten schouteten, schepenen, prater oft schutter…