Eintrag · Lex. musicum Latinum
pressus
pressus -a, -um tief (die Tonlage betreffend) — low (with respect to register) [s.IX] LmLAurelian. 6, 8: Simphoniam autem dicimus temperamentum sonorum, id est convenientiam gravis cum acuto acutique cum presso (sim. LmLCompil. Paris. I p. 193). LmLAurelian. 8, 21: Plagi autem eis (sc. autenticis) coniuncti dicuntur omnes IIII, quod nomen significare dicitur latus vel pars sive inferiores eorum. ... inferiores, quia sonus eorum pressior quam superiorum deprehenditur (sim. LmLCompil. Paris. I p. 192). LmLHucbald. 4: Et in huiusmodi quidem locis, ubi tot sillabae continuatim sub una voce iunguntur nulla eminentiori aut pressiori intercedente, quasi linea in directum deducta, facile aequalitas (sc. vocum) potest adverti. LmLHucbald. 6: Inaequales autem hae appellantur voces, quae binae sibi coniunctae una acutiori, altera pressiori sono cum quolibet intervallo profertur. LmLHucbald. 45: Primam enim notulam cum aspexeris, quae esse videtur elatior, proferre eam quocumque vocis casu facile poteris. Secundam vero, quam pressiorem adtendis, cum primae copulare quaesieris, quonam modo id facias, utrum videlicet uno vel duobus aut certe tribus ab ea elongari debeat punctis, nisi auditu ab alio recipias, nullatenus, sicut a compositore statuta est, pernoscere potes. [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 1367: Dicitur authentus tonus hic alte quasi tentus, / inde plagalis erit pressus, quia scandere lentus.adv.