postcommunio

postcommunio -onis f. Communio (Gesang der Meßliturgie zur Kommunion) — communio (chant of the mass for communion) [s.XII] LmLAnon. Cist. I 19 p. 24: In multis etiam historiis postcommuniones, qui simplicitatem cantus ignorant antiphonarii, pro responsoriis appositos invenimus, quibus versus subiuncti ita misere cohaerebant, ut notari non possent secundum quod eos pronuntiari necessarium erat. LmLAnon. Cist. I 21 p. 24: Postcommunionum autem quosdam removimus usitata et autentica pro eis responsoria apponentes. LmLAnon. Cist. II c. 1151C: Nota, quod multae authenticae ecclesiae, inter quas esse arbitror Ambianensium Morinorumque ecclesias, sicut in introitibus, ita et psalmos habent in postcommunionibus. Licet autem paucos introitus, multas postcommuniones apud eos invenire potes. [s.XIII] LmLAmerus 11, 25: Penuria sive paucitas antiphonarum coegit postcomuniones in exempla ponere. [s.XIV] LmLGuido Dion. 2, pr. 275: qualiter octo toni non solum ad intonationem psalmorum, immo etiam ad antiphonas, nocturnalia, responsoria, invitatoria, „Venite“, hympnos, missarum introitus, responsoria, Alleluya, tractus, sequentias, offerendas et postcommuniones adaptari convenienter et applicari debeant. [s.XV] LmLIac. Theat. 78: Formula primi toni super postcomunionem. Omnia postcommunia (ms. passim pro Omnes postcommuniones), que incipiunt in ⋅C⋅ grave et in ⋅D⋅ grave, in ⋅E⋅ grave et in ⋅F⋅ grave et in ⋅G⋅ grave et ⋅a⋅ acuta et tendunt in ⋅c⋅ acutam vel ad ⋅d⋅ acutam et finiunt in ⋅D⋅ grave, sunt primi toni; in ⋅C⋅ grave, ut invenitur in postcommunio (ms. passim pro postcommunione) „In salutari tuo anima mea“ et in postcommunio „Qui vult venire post me“; in ⋅D⋅ grave, ut invenitur in postcommunio „Ecce Virgo concipiet“, in postcommunio „Regina mundi dignissima“ eqs. al. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 4, 14: „Beatus servus“ tam postcommunio quam responsorium. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 6, 25: offertorium „Domine in misericoridia tua“ cum postcommunione „Ab occultis“.