polyphonia

polyphonia -ae f. Mehrstimmigkeit, mehrstimmiger Gesang — polyphony, polyphonic song 1 Definition [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 2301: Poliphonia dicitur a ‚polis‘, quod est ‚pluralitas‘ et ‚phonos‘, quod est ‚sonus‘, que nihil aliud est quam modus canendi a pluribus diversam observantibus melodiam. Dividitur autem in tres species, scilicet diaphoniam, triphoniam et tetraphoniam, id est in cantum duplicem, triplicem et quadruplicem. LmLIac. Leod. comp. 3, 2, 2: Poliphonia vero est unio plurium inter se vocum suavi mixtione iunctarum consonantiae diffinitionem retinentium. Amplius poliphonia est gratiosum auriculae pabulum, quae, dum cum discretione fit, nihil est ibi superfluum nihilque diminutum, sed omnia sibi ita rato ordine respondent. 2 Gebrauch — usage [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 121. LmLPs.-Mur. summa 2295: De Poliphonia. Hactenus de cantu simplici dictum est ... Nunc autem huic operi finem proponentes imponere, ne poliphonie videamur penitus ignari. LmLIac. Leod. comp. 1, 1, 8. LmLIac. Leod. comp. 3, 1, 3: Diaphoniam vero et poliphoniam mensuramque discretam et indiscretam scire oportebit. []Iac. Leod. comp. 3, 3, 1: Quomodo in poliphonia sit operandum. In poliphonia operis fundamentum opus inspici. LmLIac. Leod. comp. 3, 3, 8: sicut cantus vitiosus est, dum transformat, sic est diaphonia ac etiam poliphonia.