Hauptquelle · Herder (Konv.-Lex., 1854–57)
Polenta
Polenta , italien. Speise, Brei aus Maisgrütze.
Aggregat · alle Wörterbücher
Lex. bis spez. · 4 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 4 Wörterbücher ▾Hauptquelle · Herder (Konv.-Lex., 1854–57)
Polenta , italien. Speise, Brei aus Maisgrütze.
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg
Polenta , italien. Speise, Brei aus Maisgrütze.
Deutsch-Ladinisch (Mischí)
Po|len|ta (ital.) f. (-, ...ten/-s) (Maiskuchen) polënta (-tes) f. ▬ geröstete Polenta polënta arestida (pratada) f.
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
5 Bildungen · 2 Erstglied · 3 Zweitglied · 0 Ableitungen
LDWB2
Po|len|ta|kes|sel m. (-s,-) cialdira dala polënta f. , ciaudrin dala polënta m.
LDWB2
Po|len|ta|krus|te f. (-,-n) rafa dla polënta f.
LDWB1
moscëdapolënta [mo·scë·da·po·lën·ta] m.sg. ‹umor› Drahtzieher m. → LDWB1 mënamalta .
BWB
Schwarzpolenta Band 2, Spalte 2,1618
BWB
Türkenpolenta Band 2, Spalte 2,1618