Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
phlûmz st. m. oder n.
st. m. oder n.; mnd. plûmâcie f., mnl. plumaet (s. v. palmaet); vgl. mhd. phlûmît n. (zu -ît vgl. Lessiak S. 210); aus mlat. plumacium, vgl. Frings, Germ. Rom. II,400. — Graff III,360.
plumaz: acc. sg. Gl 4,309,15 (Zürich Rhein. 99a, Gll. 9. Jh.?).
Kopfkissen: plumaz [(Jesus) erat ipse in puppi super] cervical [dormiens, Marc. 4,38].