Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
phlihtâri st. m.
st. m., mhd. phlihtære; mnl. plichter. — Graff III,359.
flihtâre: acc. sg. Nc 818,9 [137,4].
Vorsteher, Hüter: so uuirt ... allen menniskon ... huotare gesezzet. Ten heizent sie ouh flihtare . uuanda er alles uuerches fliget quem etiam praestitem . quod praesit gerundis omnibus vocaverunt (zur Lehnübers. aus praestes vgl. Mehring S. 171 f.).