Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
phalanzliuti st. m. pl.
st. m. pl.
phalanz-liutin: dat. pl. Gl 2,77,65 (mus. Brit. Arund. 514, 10./11. Jh.).
Hofdiener, Höflinge: phalanzliutin [Papiniandum diu inter] aulicos (palatinos) [potentem militum gladiis Antoninus obiecit, Boeth., Cons. 3,5 p. 61,29] (phalanzliutin steht über palatinos, vgl. Beitr. 73,198).