Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
phalanzlîh adj.
phalanzlîh adj. ; ae. palentlíc. — Graff III,335. phal-anz-liher: nom. sg. m. Gl 4,83,35 ( Sal. a1 ); -inz-lich: Grdf. 37 ( Sal. a1 ); -enz-: nom. sg. m. -er 36 ( Sal. a1, 2 Hss. ). — palanz-licher: nom. sg. m. Gl 4,153,44 ( Sal. c; p- verschrieben ( ? ), vgl. dazu ph- in phalanza Gl 4,132,31. 153,43 u. phalnza Gl 4,156,30 in ders. Hs. ). Verschrieben: phanlich: Grdf. Gl 4,83,38 ( Sal. a1 ); pha- lanzuber : nom. sg. m.? 35/36 ( Sal. a1 ). zum Palast, Herrscherhof gehörig, den Hof betreffend : phalanzliher palatinus Gl 4,83,35 ( 2 Hss. phalanzgrâvo). 153,44; zur Bed. vgl. Niermeyer, Lex. 2 S. 9…