Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
Persemere
Persemere, m.
Wucherer
-
een persemir hadde twee schulderenum 1250 Leben von Jesus/MnlWB. VI 293
-
dief oft mordenere, / vorecopere ende persemere1345 Doctrinale V. 2244
-
die ghene dair een man in vreden jeghen staet, openbare persemere, ofte die wetteloes gelegen sijn, dat is te verstane die winners oft verlieseres sijn van der saken14. Jh. VilvoordeRb. 58