perfectum

perfectum -i n. (et perfectus -i m.) 1. Bezeichnung für die dreiteilige Mensurierung 2. Bezeichnung für eine ‚vollkommene‘ Konsonanz — 1. term that designates triple mensuration 2. term that designates a ‘perfect’ consonance 1 Bezeichnung für die dreiteilige Mensurierung — term that designates triple mensuration [s.XIV] LmLAnon. Michels 5, 16: Item nota, quod duplex est musica mensurabilis, scilicet regularis et irregularis. Prima perfectiones simul incipit et terminat, de perfecto contra perfectum et de imperfecto contra imperfectum. Secunda vero perfectiones discontinuat, de perfecto sonans contra imperfectum et econtra. al. LmLAnon. Paris. I 3, 13: solum perfectum imperficitur. LmLIoh. Mur. not. 2, 4, 14: figura quadrilatera, aequilatera, rectiangula, caudata dextrorsum sursum vel deorsum in secundo gradu imperfectum significat pariter et perfectum, hoc est ternarium et binarium. LmLIoh. Mur. not. 2, 8, 4: Omne perfectum per tertiam sui partem amotam ad imperfectum reducitur (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 41, 3-6. sim. LmLPetr. Dion. 11 p. 159). al. LmLPetr. Dion. 11 p. 159: imperfectum dividitur in duo aequalia et perfectum in tria. al. LmLIoh. Mur. comp. 7, 11: Perfectum qualiter figuratur? Sicut imperfectum ... Quot modis cognoscitur perfectum? Quinque. Quibus? Quando figura similis sibi ipsi aut duabus vel tribus sui partibus vel puncto vel pausae sui valoris praeponitur (inde LmLFr. Gafur. extr. 10, 5, 25). LmLIoh. Mur. comp. 11, 1: Quot modis imperficitur perfectum? (inde LmLFr. Gafur. extr. 10, 7, 8). al. LmLIac. Leod. spec. 7, 10, 6: Illos autem cantus dicunt (sc. moderni) regulares, cum scilicet perfectum canitur contra perfectum et imperfectum contra imperfectum. Alii sunt discantus, in quibus imperfectum canitur contra perfectum vel e contrario, et hos irregulares vocant. LmLIac. Leod. spec. 7, 39, 6: Quid enim est perfici nisi de imperfecto perfectum fieri? al. LmLIoh. Mur. lib. 6, 9: Item coloribus, subscriptionibus, pausis et signis perfectum distinguitur ab imperfecto et etiam cognoscitur (inde LmLGoscalc. 3, 6 p. 170, 4. LmLProsd. exp. 61, 1-7. LmLUgol. Urb. 3, 6-7, 1. LmLNicol. Burt. 3, 2, 17. sim. LmLIoh. Hoth. dial. p. 74). LmLAnon. London. I 2 p. 44. al. LmLIoh. Boen ars 1, 9, 2. al. LmLIoh. Boen mus. 4, 175. LmLWillelm. 3, 45 descr. LmLIoh. Vetul. 11, 6. al. LmLNic. Weyts p. 263a. LmLAnon. Couss. V p. 196, 5: dicitur perfectum posse reduci [] ad imperfectum per imperfectionem. al. LmLAnon. Seay p. 40. al. LmLAnon. Monac. II 2. al. LmLAnon. Vratisl. p. 340a: Punctus divisionis est divisio perfecti a perfecto. [s.XV] LmLProsd. exp. 62, 8: auctor superius dedit nobis signa, per que possumus cognoscere perfectum ab inperfecto circa mensuras. al. LmLUgol. Urb. 3, 10-3, 4: est diminutio quoad totum, et pro perfecto ponitur perfectum. al. LmLAnon. Monac. 2, 29. al. LmLAnon. Mell. 5, 9. al. LmLFr. Gafur. extr. 10, 4, 14 (cf. LmLIoh. Mur. comp. 2, 3). LmLIoh. Hoth. mens. I 2, 5: perfectus maior, perfectus minor, imperfectus maior, imperfectus minor. Unde sciendum est, quod iste terminus ‚perfectus‘ denotat brevem perfectam et ‚imperfectus‘ brevem imperfectam. LmLIoh. Hoth. mens. II 3, 1. LmLBart. Ram. 3, 1, 2 p. 82. al. LmLGuil. mon. 1 p. 15. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 13. LmLContr. Prima regula 51. 2 Bezeichnung für eine ‚vollkommene‘ Konsonanz — term that designates a ‘perfect’ consonance [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 7, 7, 6: Non videtur autem una consonantia perfecta ab alia suam tollere perfectionem; omnia bene consonant et unum perfectum alteri perfecto. LmLAnon. Seay p. 39: Vere in illo casu debet saltare de perfecto in imperfectum vel de imperfecto in perfectum; et sciendum, quod non possent fieri duo perfecti, unus post alterum immediate. [s.XV] LmLUgol. Urb. mon. 10, 52: et maiora sunt ibi semitonia atque minora, quibus et imperfecta perficiuntur et perfecta colorantur. LmLThom. Bad. p. 85. LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 3, 6: diapente ... sine diatessaron non attingit ad aequale summumque perfectum. al. LmLGuil. mon. 6 p. 35: si cantus firmus descendat quartam vel quintam, tunc contrapunctus potest descendere de imperfecto in suum perfectum sicut de tertia in quintam. Contr. Debemus scire 7. LmLContr. Quoniam hom. 1, 6: consonanciam aut assonanciam dicimus vel perfectum et inperfectum. al. LmLContr. Volens igitur p. 382. al.