peracutus

peracutus -a, -um ‚sehr hoch‘ (zur Bezeichnung der Töne der dritten Oktave des Tonsystems) — ‘very high’ (for designating of the notes within the third octave of the tonal system) [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 477: Inventores itaque cantus et primi doctores consideraverunt trachiam arteriam, id est organum vocis humane, secundum triplicem dispositionem triplicem cantum posse proferre. Quandoque enim dilatatur multum et emittit sonum gravem; quandoque constringitur multum et reddit sonum peracutum; quandoque medio modo se habet et reddit sonum acutum. LmLPs.-Mur. summa 629: prius est cantus gravis, post acutus, ultimo peracutus. LmLPs.-Mur. summa 810: claves ... per tres limites distinguuntur. Primus limes continet has claves ⋅Γ⋅A⋅B⋅C⋅D⋅E⋅F⋅G⋅, et hee graves dicuntur, quia sono gravi et respectu aliarum obtuso utuntur. Secundus limes etiam continet ⋅a⋅b⋅c⋅d⋅e⋅f⋅g⋅, et hee dicuntur acute, quia sonum acutum respectu premissarum reddere consueverunt. Limes tertius continet has claves ⋅⋅⋅⋅⋅, et dicuntur peracute, quia sunt acutiores acutis. LmLPs.-Mur. summa 1043. LmLPs.-Mur. summa 1132: primi doctores ... peracutas cum duplo ventre ⋅⋅⋅⋅⋅ claves quatuor formaverunt. LmLPs.-Mur. summa 1436: Guido ... claves tres novas addidit peracutis propter diapason habendum in illis. al.