Eintrag · Lex. musicum Latinum
pausa finalis
pausa finalis Bezeichnung für das Ende eines Stückes oder Kompositionsabschnitts — term for the end of a piece or compositional section [syn.: pausa communis, pausa generalis, pausa terminalis] [s.XIV] LmLAnon. Couss. V p. 254, 5: Ille pause, que tangunt quatuor spatia, dicuntur finales vel terminales. [s.XV] LmLProsd. exp. 85, 17: Inmensurata (sc. pausa) vero est illa per quam inmensurate pausatur, et omnes lineas occupat, que alio nomine pausa finalis nominatur, quia finitiva est cantuum vel ipsorum partium; nominatur etiam generalis et comunis, quia in ipsa omnes canentes generaliter et comuniter pausant. LmLProsd. mens. p. 221b: Et vocari etiam potest talis pausa immensurata alio nomine pausa generalis sive pausa communis sive pausa finalis. ibid. al. LmLProsd. ital. I p. 245a (sim. LmLProsd. ital. II p. 65). Prosd. plan. 2, 14 p. 120, 7. LmLAnon. Tegerns. I p. 104: Penultima nota finalis pause scilicet, que est ante ultimam unam solam vel ante tonum unisonum, debet protrahi, ut quidem omnes convenientes et concordantes in ultima nota ... simul et conanimi quiescant.