Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
parîsepfelî(n) mhd. st. n.
mhd. st. n.; vgl. mhd. paradîsapfel, parîsapfel st. m., frühnhd. paradiesapfel, parisapfel m., nhd. paradiesapfel m., mnd. par(a)dîsappel(e) m.
paris-epphele: nom. sg. Beitr. 73,257,22 (mus. Brit. Arund. 225, 14. Jh.).
Granatapfel, Frucht von Punica granatum L. (vgl. Marzell, Wb. 3,1193): malum granatum dicitur paris epphele [zu: in corio] mali granati [si tepefactum auribus infundas, depelles inde dolorem, Macer Flor. VII,28].