parhypate meson

parhypate meson Bezeichnung für die einen Halbton über der Hypate liegende Tonstufe im tetrachordum meson (F) — term for the note that lies a semitone above the hypate in the tetrachordum meson (F) 1 zur Wortbedeutung — with respect to the meaning of the word [s.V] LmLMart. Cap. 9, 931: sextus autem παρυπάτη μέσων, quod est subprincipalis mediarum. [s.VI] LmLBoeth. mus. 4, 3 p. 310, 7 (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 8, 9. LmLWillelm. 3, 9). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 22, 138a, 6. [s.IX] LmLRemig. Aut. 503, 4. al. LmLGloss. Mart. Cap. 942/362, 22-1. al. LmLReg. Prum. 14, 16: Parhypate meson, id est subprincipalis mediarum sive iuxta principalem mediarum posita. [s.X-XI] LmLAnon. Bernh. 1, 21. al. LmLPs.-Berno mon. 12, 2: parhypate meson, prope principem mediorum. LmLOdor. Sen. p. 152. LmLFrut. brev. 13 p. 97. [s.XI-XII] LmLIoh. Cott. mus. 13, 20 (inde LmLGob. Pers. p. 183a). [s.XIII-XIV] LmLEngelb. Adm. 1, 11, 9. LmLWalt. Odingt. 3, 2, 13. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 50 p. 324, 15: Parhypate meson, id est iuxta principalem mediarum. al. LmLAnon. Carthus. theor. 14, 44. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 6, 7: Corda sexta parhypate meson interpretatur iuxta gravissimam mediarum (inde LmLNicol. Burt. 1, 17, 96). LmLAdam Fuld. 2, 9 descr.: parhypate meson circumferentia medii. LmLGuill. Pod. 2, 12: parypate meson, id est iuxta primam mediarum posita. LmLErasm. Hor. p. 85a: parhypate meson, id est iuxta hypathe meson. 2 Gebrauch — usage a allgemein — general [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 5: Mobiles autem sunt, qui in tetrachordo inter inmotos dispositi in generibus ex locis loca mutant; vocabula autem habent haec: parhypate hypaton, lichanos hypaton, parhypate meson, lichanos meson eqs. [s.III] LmLFragm. Cens. 12, 3: Nunc in ampliore numero soni considerantur, ut sit proslambanomenos, hypate hypaton, deinde parypate hypaton, deinde lichanos hypaton, deinde hypate meson, deinde parypate meson, deinde lichanos meson, <mese> eqs. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 215, 27 descr. LmLBoeth. mus. 1, 25 p. 218, 6: Diazeuxis vero appellatur, quae disiunctio dici potest, quotiens duo tetrachorda toni medietate separantur, ut in his duobus tetrachordis: Hypate meson, parhypate meson, lichanos meson, mese; paramese, trite diezeugmenon, paranete diezeugmenon, nete diezeugmenon. LmLBoeth. mus. 1, 27 p. 219, 24: Iuppiter parhypate meson (inde LmLGloss. Boeth. mus. 1, 27, 3. LmLReg. Prum. 5, 52. LmLIac. Leod. spec. 5, 7, 3. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 47 p. 180, 6. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 49 p. 184, 8. LmLUgol. Urb. 5, 44, 38. LmLFr. Gafur. op. 5, 3. LmLBart. Ram. 1, 3, 3 p. 58. LmLFr. Gafur. theor. 5, 3, 8). al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 22, 39. al. [s.IX] LmLGloss. Boeth. mus. II 150. LmLMus. ench. 16 descr. LmLHucbald. 45: hypate meson semitonio a parhypate meson distans. LmLHucbald. 49: lychanos ypaton, ypate meson, [] parhypate meson, lychanos meson quattuor modis vel tropis, quos nunc tonos dicunt, hoc est protus, deuterus, tritus, tetrardus, perficiendis aptantur ... parhypate meson autentum tritum et plagis eius, idest quintum et sextum (sc. regat). al. LmLMod. Ecce modorum 11. al. LmLAlia mus. 119 p. 159: Nam a sua finali, quae est parhypate meson, diapente superius et diatessaron inferius currit (sc. sextus tonus). al. LmLReg. Prum. 14, 4. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. 5, 9: Responsoria gradalia a parhypate vel a lichanos hypaton. Parhypate meson: „Locus iste“, „Ex Syon species“, „Viderunt omnes“. al. LmLAnon. Bernh. 2, 55 (inde LmLCompil. Paris. II p. 76). al. LmLBerno prol. 6, 16 app. crit.: [Quatuor sunt voces, quae vocantur finales eo, quod in unaqualibet harum regulares finiantur cantiones, videlicet ⋅D⋅E⋅F⋅G⋅, quae sunt lychanos ypaton, ypate meson, parypate meson, lychanos meson] (inde LmLPs.-Berno mon. 9, 1. LmLFrut. brev. 7 p. 55. LmLThom. Bad. p. 92: paripate meson, idest ⋅F⋅faut). LmLBerno prol. 9, 41: Nisi enim hae antiphonae „Alias oves habeo“, „Domine qui operati sunt“, quae sexti sunt toni, in quintum transponantur locum, hoc est a parypate meson in trite dyezeugmenon, nequaquam in regulari monocordo servare poterunt ordinem suum. al. LmLBerno ton. p. 79b. al. LmLPs.-Berno mon. 4, 2. LmLOdor. Sen. p. 180. al. LmLOliva 18. al. LmLAribo 6 p. 11: Tetrachordum finalium est Guidonice ⋅D⋅E⋅F⋅G⋅; hoc ipsum est in Boetio lichanos hypaton, hypate meson, parhypate meson, lichanos meson (inde LmLQuaest. mus. 1, 6 p. 16). LmLLib. spec. 65 p. 37. al. LmLTon. Aug. p. 99a: a parypateypaton ⋅C⋅ in paripatemeson ⋅F⋅. al. LmLCompil. Casin. 1, 24 descr. al. LmLMod. Protus finit p. 108. LmLMod. Autent. prot. 2: Autenticus protus cum plage suo finem habet in lychanos ypaton. Differentiae primi in mese, secundi in parhipate meson <incipiunt>. al. LmLFrut. brev. 7 p. 54: ab ⋅F⋅ in ⋅f⋅, id est a parhypate meson in triten hyperbolaeon. al. LmLFrut. ton. p. 113: ultima vero „Saeculorum amen“ syllaba per gutturalem semivocalem ad parhypaten meson, quae est ⋅F⋅ reclinatur. al. [s.XI-XII] LmLAnon. Wolf p. 197. al. LmLQuaest. mus. 1, 17 p. 38 (cf. LmLBerno prol. 7, 15). LmLIoh. Cott. mus. 13, 32 descr. LmLIoh. Cott. mus. 14, 22: cantus plerumque non modo sub parhypate hypaton, sed etiam sub parhypate meson tonum requirit, qua necessitate compellimur ad superiores confugere. LmLIoh. Cott. mus. 22, 25: Hanc enim (sc. communionem) quoniam quidam in lichanos meson incipiunt, defectum pati conspicantur eamque corrigendam arbitrantur. Sed si in parhypate meson incipitur, absque errore ad finalem revertitur et emendatione non indiget. al. LmLIoh. Cott. ton. 24, 1. al. LmLTon. Gratianop. p. 46. LmLTon. Seligenst. p. 110. LmLCompil. Paris. II p. 76 (cf. LmLAnon. Bernh. 2, 55-56). [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 22 p. 63. LmLAnon. Ratisb. 2, 6. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 15, 1, 7. LmLIac. Leod. spec. 5, 14, 11: Parhypate enim hypaton secunda (sc. chorda) est a gravissima in primo tetrachordo et parhypate meson in secundo. LmLIac. Leod. spec. 6, 3, 4: inter parhypaten meson et paramesen non est diatessaron, sed tritonus, qui superat diatessaron in maiore semitonio, quod est apotome. LmLIac. Leod. spec. 6, 97, 6: in parhypate meson, id est in ⋅F⋅ gravi. al. LmLWillelm. 3, 5 descr. LmLHeinr. Eger 2 p. 38. Anon. Meyer 11, 1. LmLComm. Boeth. II p. 288, 18. al. [s.XV] LmLTrad. Holl. VIII 28, 92. al. LmLOrig. et eff. 20, 2. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 20 p. 90 descr. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 3 p. 242, 3: tertia species diapente est a parhypate meson ad trite diezeugmenon. al. LmLUgol. Urb. 1, 23, 17: Semidiphtonum in nostra Latina manu reperimus a ⋅D⋅ primo ad ⋅F⋅, ab ⋅E⋅ primo ad ⋅G⋅, ab ⋅A⋅ secundo ad ⋅C⋅, quae in Graeca manu his Graecis nominibus nuncupantur: a lycanoshypaton ad parhypatemeson, ab hypatemeson ad lycanosmeson, a mese ad tritediezeumenon. LmLUgol. Urb. 1, 48, 3: lycanoshypaton, hypatemeson, parhypatemeson et lycanosmeson, quae Latine re, mi, fa, sol sub ⋅D⋅E⋅F⋅G⋅ primis [] litteris appellantur. al. LmLGeorg. Ans. 2, 101: parypatemeson sexta cithare cordula. al. LmLAnon. Carthus. pract. 16, 41. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 7, 9. al. LmLTab. Catan. p. 146. LmLFr. Gafur. extr. 3, 5, 2. al. LmLFr. Gafur. op. 5, 1. al. LmLBart. Ram. 1, 1, 3 p. 7. al. LmLNicol. Burt. 1, 17, 95. al. LmLAdam Fuld. 2, 1. LmLFr. Gafur. theor. 5, 4, 9. al. LmLGuill. Pod. 2, 11. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 1. al. LmLMich. Keinsp. 3, 19. LmLMon. Designata p. 70, 10: ⋅C⋅ vero IIII^or passibus diviso primus eius quadrans ⋅f⋅ parhypate meson terminatur. LmLMon. Dividatur p. 54, 15. LmLMon. In capite p. 26, 17. LmLMon. In primis 25. LmLMon. Magadis p. 13, 27. al. LmLMon. Mon. compos. II p. 68, 38. LmLMon. Mon. divisurus p. 41, 64. al. LmLMon. Prius dividenda 15. b differenziert nach den Tongeschlechtern — differentiated according to the genera [s.VI] LmLBoeth. mus. 4, 10 p. 330, 23: Relinquitur igitur semitonium inter hypaten meson diatonon et parhypaten meson diatonon constitutum, id est inter VI.CXLIIII et V.DCCCXXXII (inde LmLIac. Leod. spec. 5, 35, 5). LmLBoeth. mus. 4, 10 p. 331, 6: Relinquuntur igitur duo semitonia, unum inter lichanon meson chromaticen et parhypaten meson chromaticen, id est inter V.CCCCLXXII et V.DCCCXXXII et aliud inter parhypaten meson chromaticen et hypaten meson, id est inter V.DCCCXXXII et VI.CXLIIII (inde LmLIac. Leod. spec. 5, 35, 8). LmLBoeth. mus. 4, 10 p. 331, 23: Duae vero sunt diesis inter lichanon meson enarmonion et parhypaten meson enarmonion, id est inter V.DCCCXXXII et V.DCCCCLXXXVIII et inter parhypaten meson enarmonion et hypaten meson, id est inter V.DCCCCLXXXVIII et VI.CXLIIII. LmLBoeth. mus. 4, 11 p. 334 descr. LmLBoeth. mus. 4, 13 p. 337, 7: Quae vero parhypate meson in chromatico vel diatonico (sc. genere) visebatur, eadem lichanos meson in enarmonio repperitur (inde LmLIac. Leod. spec. 5, 45, 14. LmLIoh. Cicon. mus. append. 4 p. 406, 7). al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 3, 9, 65, 5. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 5, 15, 16: chorda, quae in cantu enharmonio dicitur lichanos meson respectu earum, quae (ed.: quae est; cf. app. crit.) in aliis duobus cantibus dicuntur parhypate meson. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. append. 4 p. 404, 16. al. LmLUgol. Urb. 5, 44, 13. al. LmLGeorg. Ans. 2, 48. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 53 (cf. LmLBoeth. mus. 4, 13 p. 336, 2). LmLMon. Boetius p. 233, 35. al.