Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
pantheon Sb.
pantheon , Sb.
- nhd.
- Pantheon
- ne.
- Pantheon (N.)
- Hw.:
- vgl. ahd. *pantheon?
- Q.:
- BPr (Ende 10. Jh.), ON
- I.:
- Lw. gr. πάνθειον (pántheion)
- E.:
- s. gr. πάνθειον (pántheion), N., Tempel der allen Göttern geweiht ist; vgl. gr. πᾶς (pas), Adv., ganz, all, jeder; gr. θεός (théos), M., Gott; idg. *k̑eu- (1), *k̑eu̯ə-, *k̑ū-, *k̑u̯ā-, V., Sb., Adj., schwellen, wölben, höhlen, Schwellung, Wölbung, Höhlung, hohl, Pokorny 592; gr. θεός entweder von idg. *dʰēs-, *dʰəs-, *dʰeh₁s-, Sb., Heiliges, Göttliches, Pokorny 259?; oder von idg. *dʰeu̯es-, *dʰu̯ē̆s-, *dʰeus-, *dʰū̆s-, V., stieben, stäuben, wirbeln, Pokorny 268?; vgl. idg. *dʰeu- (4), *dʰeu̯ə-, *dʰeu̯h₂-, *dʰuh₂-, V., Sb., stieben, wirbeln, wehen, stinken, schütteln, Dampf (M.) (1), Hauch, Rauch, Pokorny 261?; B.: BPr pantheon Wa 18, 5 = SAAT 5, 5
- Son.:
- Neutrum?