Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
overîlen afläm. (? s. u.) sw. v.
afläm. (? s. u.) sw. v., mnd. over-, ōverîlen; mhd. überîlen, nhd. übereilen (in anderer Bed.). — Graff IV,839.
houer-hilinđ: part. prs. dat. sg. Gl 2,595,42 = Wa 88,12 (Paris Lat. 18554, 11. Jh.(?); Klein, Stud. S. 145 vermutet wegen des fehlenden -j- (gegenüber as. -ian, vgl. auch ebda. S. 16 f. 282 f.) in dieser Gl. einen fläm. Zusatz zwischen den as. Gll. der Hs., h- unter roman. Einfluß; -đ = -demo oder -don, -den, vgl. Franck, Mnl. Gr. § 202).
voraneilen, heftig wehen (vom Sturm): houerhilinđ [memorabile ... omnipotentis opus, liquidas inter freta ripas fluctibus incisis et] subsistente [procella crescere suspensosque globos potuisse teneri, Prud., Psych. 661].]