Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
oug[h]ring st. m.
st. m., mhd. ougrinc (vgl. Lexer, Hwb. 3, Nachträge Sp. 336), frühnhd. augring, nhd. augenring (in anderer Bed., vgl. D2 III,900); mnd. ôgenrinc; afries. āchhring; ae. éaghring (vgl. Bosw.-T., Suppl. S. 165). — Graff IV,1167.
ouc-rinch: acc. sg. Gl 2,696,12; dat. pl. -]in 423,14 (2 Hss., 1 Hs. ov-); ovc-: nom. sg. 4,97,44 (Sal. a1); -ring: dass. 95,55 (Sal. a1). — ovch-rinch: acc. sg. Gl 4,160,19 (Sal. c). — oug-rinch: nom. sg. Gl 3,391,28 (Hildeg., 2 Hss.).
Rundung der Augenhöhle: ovcringin [tu perennibus tenebris iam sepulta lumina inlinis limo salubri ..., mox apertis hac medela lux reducta est] orbibus (oculis) [Prud., H. o. horae (IX) 36] Gl 2,423,14. oucring sinum (s. oculorum) [lacrimis implevit (Dido) obortis, Verg., A. IV,30] 696,12 (vgl. sinus dicimus orbes oculorum, i. e. palpebras, quae a palpitatione dictae sunt, Serv.). ougrinch luzcrealz 3,391,28 (Hildeg., lingua ignota). sinus 4,95,55. 97,44. 160,19 (Hs. -um, vgl. Beitr. 73,221).