Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
opherhûs st. n.
st. n., nhd. opferhaus; mnd. opperhûs; vgl. ae. offrunghús (vgl. Bosw.-T., Suppl. S. 662).
Mit prothetischem h: hopfer-hus: acc. sg. Gl 2,543,21 (mus. Brit. Add. 34248, Gll. 11. Jh.).
heidnische Opferstätte, Tempel: hopferhus [prosiluit pavidus deiecto antislite princeps, marmoreum fugiens nullo comitante] sacellum [Prud., Apoth. 500].