Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
opherbluot st. n.
st. n., nhd. opferblut. — Graff III,252 f.
opher-bluote: dat. sg. NpNpw 50,9.
Blut des Opfertieres (zur Heilung von Aussatz bzw. in christlicher Ausdeutung zur Tilgung der Sünden): vuanda so ist keboten ... daz leprosi (miselsuhtigon Npw) siben stunt pesprenget uuurdin . mit ketunchotemo ysopo in demo opherbluote . unde dannan keheilet uuurdin [vgl. immolato sanguine intincta, supra leprosi corpus septies solebat aspergi: significans pretioso sanguine domini salvatoris maculas peccatorum efficaciter esse diluendas, Cass.].