Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
1ȫverbringen stv.
1 ȫverbringen , ōver- (aver-) , -brengen , stv. ( Prät. -brachte; Part. Prät. -[ge]bracht -[ge]brocht [-broecht] ): 1. c. A. r. übergeben, überbringen , überantworten, aushändigen, alsô dat sê dit guͦt gantz edder in ême dê(i)le mȫget untvrȫmden ȫ. vorgēven vorkôpen unde vorsetten gê(i)stlĩken persônen ofte wertlĩken (Lüb. Ub. 4, 414), wanne sôdâne rēkenschop ȫvergebrocht is bî de hêren den rât tô Lü̂bēke (Livl. Ub. I 7, 7). — 2. c. A. p. jemdn. mitbringen. — 3. c. A. r. vorbringen , mitteilen, auswirken, schȫlen wēder wat ȫ. van der stat wēgen bî der hêrschap dat vȫr de stat sî (Gött. Stat. 3…