Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
obmallare
obmallare, v.
-
et si intellexerit, de lege potest se obmallare, ut hoc non soluat567/93 (Hs. Ende 8. Jh.) PLSal.(MGH.) 131 Faksimile
-
si quis seruus hominem ingenuum occiserit, ipso homicida pro medietate parentibus tradatur et illa alia medietate domnus serui, si noluerit seruitutem, aut si intellexerit, de lege si obmallare potit, ut ipsa leode non soluat763/64 LSal.(Eckh./MGH.) 96
-
fidelis ... noster ill(e), ad nostram veniens presenciam, sugessit nobis, eo quod propter simplicitatem suam causas suas minime possit prosequire vel homallare [aL.: obmalare, obmallare]9. Jh. Markulf(Uddholm) 92
-
qui hostem ad murum conantem viderit, & non se opposuerit, puniatur. quidam vidit, ascendit, profligavit, rejecit. obmallatur?um 900? J. Mabillon, Vetera analecta, ed. altera (Paris 1723) 29
-
habeatis etiam potestatem ... obmallandi omnes debitores meos et requirendi debita mea927 NGlMedLat. O Sp. 95