Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
nôtnumftlîhho adv.
adv.
not-numfe-licho: Thoma, Glossen S. 11,21 (zum t- Ausfall vgl. Meineke, Stud. S. 259, zu -e- vgl. a. a. O. S. 292 u. Gröger § 11 Anm. u. § 12; oder verschr.?); -nuft-liho: Gl 2,242,42 (clm 14409, Hs. 9. Jh.; mit Schwund des Nasals durch Dissimilation, oder mit fehlendem Nasalstrich (?), vgl. Schatz, Abair. Gr. § 84).
gewaltsam: notnuftliho violenter [enim exquirunt quae misericorditer largiuntur, Greg., Cura 3,21 p. 67] Gl 2,242,42. note notnumfelicho [timui ne] violenter (per vim) [auferres filias tuas, Comm. in Gen. = Gen. 31,31] Thoma, Glossen S. 11,21.