nonan(n)oeane

nonan(n)oeane (nonenoeane) Intonationsformel — intonation formula 1 allgemein — general [s.IX-X] LmLReg. Prum. 19, 2: Quaeritur a nonnullis, quid significent illa verba, per quae tonorum sonoritatem in naturali musica discernimus; id est Nonannoeane et Noeais et Noioeane et his similia, et utrum interpretari eorum sensus possit. Ad quod respondendum, quod omnino nullam recipiunt interpretationem neque enim quicquam significant. [s.XI] LmLFrut. brev. 14 p. 104: None dicitur a Graeco ‚νος‘, quod est ‚mens‘ vel ‚sensus‘ - ‚noe‘ ‚flatus‘, ‚ane‘ ‚sursum‘. Unde none noeane dicitur sensus ad superiora ductus. LmLIoh. Cott. mus. 23, 44: ut more Bernonis tonarium disponam; videlicet, ut nonannoeane ad singulos modos praescribam vel differentias, quas supra taxavi, superfluas interseram vel omnes antiphonas ad unum „Saeculorum amen“ pertinentes in unum colligam. [s.XII] LmLAnon. Cist. I 31 p. 37. 2 für den dritten Parapter (zusätzliche Tonart) — for the third parapter (supplementary mode) [a.IX] LmLAurelian. 8, 41: Extitere etenim nunnulli cantores, qui quasdam esse antiphonas, quae nulle earum regulae possent [] aptari, asseruerunt; unde pius Augustus, avus vester Carolus paterque totius orbis IIII augere iussit, quorum hic vocabula subter tenentur inserta: ANANNO, NOEANE, NONANNOEANE, NOEANE (inde LmLIoh. Cicon. mus. 2, 12 p. 262, 12). cf. LmLBailey, De modis p. 57 3 für den ersten Modus — for the first mode [s.IX] LmLTon. Mett. p. 62. LmLAurelian. 9, 1: in primo tono: NONANNOEANE. al. LmLHucbald. 42: melodia proti autenti ... Noneno<eane> (cf. LmLChartier, Hucbald 2 p. 265). LmLHucbald. 46: In hac tamen autenti proti usitata melodia, quam notulis eisdem superscribimus, qui superiores sint soni, planius elucebit: Nonenoeane. LmLAlia mus. 181 p. 85: Tonus primus NONANOEANE. al. LmLReg. Prum. ton. p. 201a. al. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. 1, 1 (LaBrPr) (mss. MüMn: nonaneane). LmLComm. ton. I 1, 1: „Primum quaerite regnum Dei“. Nonenoeane (cum melodia) (sim. LmLFrut. ton. p. 114). [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 15 p. 282, 16: Autentus protus, auctoritas prima. Plagi protus filius primi. Veluti quodammodo de celsa puppi navis pater vociferans intonaret: None noeane. Et filius e contra ex altera parte de prora navis respondens insonaret Noe agis, hoc modo: None noeane. Noe agis (cf. LmL col. 686, 21-30).