Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
nochdann adv.
nochdann , adv. , mhd. md. nochdan, nochtan, nhd. nochdann ( oder noch dann), mnd. nochtan, nochten und andere formen, nl. nochtan, nochtans, nd. nogtans, zusammengerückt aus noch danne ( s. noch adv. II, 5, c ), im 15. bis 17. jh. noch gebräuchlich statt des adversativen dannoch, dennoch: wie wol kein ersattung noch bengen do sein mocht, noch dann namen sy die zeit daran. Tristr. 53, 4 Pfaff; und sölte ich gewislich wissen, das man mich darumb hienge, als ein dieb, noch dann ( var. dannocht) wölt ich dir helffen. 86, 24; wie woll Adam und Eva den tod darvon geessen haben, noch dan hat got de…