nete hyperboleon

nete hyperboleon Bezeichnung für den höchsten Ton des tetrachordum hyperboleon (e-) — term that designates the highest note of the tetrachordum hyperboleon (e-) [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 5. al. [s.V] LmLMart. Cap. 9, 931: νήτη ὑπερβολαίων, id est ultima excellentium. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 211, 20: aliud unum tetrachordum adiunctum est super neten diezeugmenon, quae quoniam supervadebant acumine netas superius collocatas, omne illud tetrachordum hyperboleon vocatum est hoc modo: ... nete diezeugmenon, trite hyperboleon, paranete hyperboleon, nete hyperboleon. LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 212, 4: Quae nete diezeugmenon ad neten hyperboleon quartam facit diatessaron consonantiam. Et proslambanomeos ad neten hyperboleon reddit bis diapason consonantiam (inde LmLUgol. Urb. 1, 5, 20). LmLBoeth. mus. 4, 6 p. 318, 3: Monochordi netarum hyperholeon per tria genera partitio (inde LmLIac. Leod. spec. 5, 30, 1). LmLBoeth. mus. 4, 6 p. 319, 6: Erit igitur A quidem proslambanomenos, O autem mese et LL nete hyperboleon. LmLBoeth. mus. 4, 6 p. 320, 24: paranete hyperboleon ad neten hyperboleon in diatonico quidem genere tono distat, in chromatico vero tribus semitoniis, in enarmonio vero duobus tonis. LmLBoeth. mus. 4, 10 p. 334 descr. LmLBoeth. mus. 4, 13 p. 335, 13: In totum inmobiles sunt proslambanomenos, hypate hypaton, hypate meson, mese, nete synemmenon, paramesos, nete diezeugmenon, nete hyperboleon idcirco, quoniam in omnibus tribus generibus eaedem sunt nec loca nec nomina permutantes (inde LmLIac. Leod. spec. 5, 45, 2. LmLIoh. Cicon. mus. append. 4 p. 404, 1). al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 4, 16, 37, 5: prima (sc. corda) (i. proslambanomenos) ad mediam (i. mese) facit diapason, ad ultimam vero cordam (i. nete hyperboleon) ... facit similiter diapason. al. [s.IX] LmLGloss. Boeth. mus. II 149. LmLGloss. Mart. Cap. 941/362, 14-5. al. LmLRemig. Aut. 509, 21. LmLMus. ench. 16 descr. al. LmLHucbald. 40: ⋅A⋅ nete yperboleon. al. LmLAlia mus. 120 p. 159: nocturnale quoque responsorium cum suo versu, quod est „Aspiciebam“ et „Esto nobis“, ad nete hyperboleon videntur ascendere. al. LmLReg. Prum. 14, 4. al. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. pr. 65. al. LmLAnon. Bernh. 1, 6: Et facit ... primum tetracordum nete hyperboleon, secundum nete diezeumenon, tertium nete sinenmenon ..., quartum vero facit mesen et quintum lycanos ypaton (sim. LmLAnon. Bernh. 2, 6). al. LmLBerno prol. 6, 16 app. crit.: [Septimus modus intenditur ad ⋅g⋅, idest paranete yperboleon, raro autem ad ⋅a⋅, quae est nete yperboleon]. al. LmLPs.-Berno mon. 4, 2. al. []Hermann. mus. p. 35 (p. 134a). LmLOdor. Sen. p. 154: Nete hyperboleon, id est prima excellentium. al. LmLOliva 18. al. LmLWilleh. Hirs. 6 (c. 5), 4: septies septena diversa discrimina vocum in monochordo reperiuntur. Et ipsa denuo in superiori diapason repetita ptongo nete hyperboleon assumpto universam monochordi fabricam conficiunt. al. LmLCompil. Casin. 1, 24 descr. LmLAnon. Prag. 156: primus et ultimus proslambanomenos et nete yperbole. LmLAnon. Venet. I 11. al. LmLMod. Protus finit p. 108. LmLFrut. brev. 6 p. 48: primum (sc. tetrachordum) a nete hyperbolaeon usque neten diezeugmenon, id est ab ⋅aa⋅ in ⋅e⋅ habebis, quod hyperbolaeon, id est excellentium, dicitur, quia cetera soni acumine supergreditur. al. [s.XI-XII] LmLAnon. Wolf p. 208. LmLIoh. Cott. mus. 13, 31. al. LmLGuido Aug. 57. al. [s.XIII] LmLMus. man. 12, 3. LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 60. al. LmLEngelb. Adm. 1, 11, 17. LmLWalt. Odingt. 3, 2, 25. [s.XIV] LmLMarch. luc. 15, 1, 19: ⋅a⋅ nete yperboleon. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 40: Acutissima ... chorda, quae est nete hyperboleon, ad gravissimam, quae est proslambanomenos, bis diapason continet. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 47: Nos autem ante chordam ipsarum gravissimam, quae est proslambanomenos, clavem vel chordam unam habemus, quae est ⋅Gamma⋅ut, quam per Γ Graecam significamus et post altissimam, scilicet neten hyperboleon, secundum Guidonem tres claves, voces vel signa habemus vel litteras, scilicet ⋅bb⋅cc⋅dd⋅, ut sit tetrachordum ab ⋅aa⋅ in ⋅dd⋅. LmLIac. Leod. spec. 5, 29, 6: LL, quae est nete hyperboleon et numerus eius 2304. al. LmLWillelm. 3, 3 descr. al. LmLHeinr. Eger 2 p. 38. LmLComm. Boeth. II p. 270, 19. al. LmLAnon. Ellsworth 4 p. 224, 2-3. [s.XV] LmLTrad. Holl. VIII 28, 102: nete yperboleon ⋅aa⋅la. al. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 4 p. 242, 15. al. LmLUgol. Urb. 1, 44, 6: Semel duntaxat in Graeca manu haec locata est coniunctio, scilicet a proslambanosmenos ad netehyperboleon, id est ab ⋅A⋅ primo ad ⋅A⋅ tertium, quae Graecae manus vox ultima dicitur esse. Sed in manu Latina reperitur etiam a primo ⋅C⋅ ad tertium ⋅C⋅, a primo ⋅C⋅ ad tertium ⋅C⋅ et cetera, ut supra monstratum est. al. LmLGeorg. Ans. 2, 80: diximus netehyperbolaion cithare cordulam acutissimum sonitum. al. LmLAnon. Carthus. theor. 14, 77: Et facit ipse 15^s gradus tonum ad 14^m. Et vocavit eum nethe yperboleon, id est ultimum excellentium. Et in hoc finitur monocordum Boetii, quod appellatur monocordum Grecum. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 8, 26: ibi quintam decimam claviculam collocaveris, nete hyperboleon habes. al. LmLFr. Gafur. extr. 3, 8, 2. al. LmLFr. Gafur. op. 5, 1. al. LmLBart. Ram. 1, 3, 3 p. 59: Rogerius Caperon asserebat esse crisim vocem illam supra neten hyperboleon additam et coruph, quae sub proslambanomeno. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 44: netehyperboleon sive ⋅A⋅ superacutum. al. LmLAdam Fuld. 2, 1: ultra nete hyperboleon superexcellentes quatuor. al. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 15. al. LmLGuill. Pod. 2, 11. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 1. al. LmLErasm. Hor. p. 87b. LmLMon. Boetius p. 232, 9. al. LmLMon. Dividatur p. 54, 2: A nete yperboleon totum, quod restat, spacium in octo dividens et octavam remittens habebis paranete yperboleon. al. LmLMon. In primis 3. al. LmLMon. In primis divide p. 5, 3. al. LmLMon. Magadis p. 13, 5: IIII^tam divisionis portionem totius monocordi pro brevissima corda tene, quae neteyperboleon dicitur. al. LmLMon. Mon. divisurus p. 40, 33. al.