Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
natûrlich adj.
natûr-lich adj. BMZ naturalis Dfg. 376 a . Diocl. Mein. ( natûrlîcher tag, der an der mitten naht ane gât unde zuo mitter naht ûʒ als ein umbecreiʒ 9). natûrlîchiu triuwe Wolfd. B. 168, lust Hadam. 539, art Fronl. 52. rechter, natûrlîcher herre PuS. 100 d . natiur lich Bon. Myst. 2. 245,13. Pf. üb. 128,165. 173,3. Livl. 3197, natürleich Mgb. 11,2. 42,14. 18. 251,26. n. tochter Cds. 1, 135 ( 1480 ). dem natuerlîchen ( bastart? ) von Isemburg gonnen - -das man die gnommen habe an ein gelt slage Frankf. brgmstb. 1463 vig. Pet. et Pauli;