Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
nâtarlîh adj.
adj., mhd. nâterlich, frühnhd. natterlich (vgl. DWb. VII,428). — Graff II,1052 s. v. natralîh.
Verschrieben: nartir-lichin: acc. PL. m. Gl 2,411,74 (Vat. lat. 5821, Gll. 11. Jh.).
schlangenartig: nartirlichin [non ut avara Lues, sed Virtus parca putetur, nec non et tenero pietatis tegmine crines obtegit] anguinos (Glosse: serpentinos, vgl. PL 60) [, ut candida palla latentem dissimulet rabiem, Prud., Psych. 560].