Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
nar(a)uua sw. (auch st. ?) f.
sw. (auch st. ?) f., mhd. narwe, nar(e) (auch st.), nhd. narbe; mnd. nāre, narwe (auch m.); vgl. mnl. nerwe f. — Graff II,1097.
nar-auu-: nom. pl. -on Gl 5,90,14; -n 1,325,8 (Sg 296, 9. Jh.); -uwa: nom. sg. Hbr. I,380,571 (SH A); -ewen: nom. pl. Gl 1,333,34 (Jd); -w-: nom. sg. -a 3,171,53 (SH A, 2 Hss.); nom. pl. -on 1,334,9 (nar: uuon; Rasur von a, Steinm.); acc. pl. -un 330,27 (M); -en Beitr. 73,259,85; -an Gl 1,330,25 (M); -n 26 (M). — nerwi: nom. sg.? Gl 1,330,26 (M, clm 6217, 13. Jh.; oder acc. pl. eines starken Fem.?).
Verschrieben: nafu ungarote: acc. pl. Gl 1,330,27 (M). 1) Narbe, Wundmal: masa ł narwa cicatrix dicta quod obducat vulnera atque obcaecat [Hbr. I,380,571] Gl 3,171,53. Hbr. I,380,571 (3 Hss. nur mâsa; im Abschn. De morbis qui in superficie sunt). narwen livores . i. nigredinem oculorum [zu: (Ysop) elixum appositum] livores [limpidat omnes, Macer Flor. XLV,1528] Beitr. 73,259,85. 2) Schlaufe, Henkel: narauun ansulas (Hs. -lae) [hyacinthinas in lateribus ac summitatibus facies cortinarum, ut possint invicem copulari, Ex. 26,4] Gl 1,325,8. 333,34. narwan ł nestiln (1 Hs. nur nar(a)uua, 3 Hss. nar(a)uua giarahôt) ansulas [ebda.] 330,25 (9 Hss. nestila). naruuon [zu: facies et quinquaginta] ansas (Hs. -se) [in ora sagi unius, ebda. 26,10, oder zu: quinquaginta] ansas (Hs. -se) [in ora sagi alterius, ebda.] 334,9. 5,90,14.
Vgl. nar(a)uuo.