Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
nacherben
nacherben, v.
-
inner der zeit der besteung, so der besteer stirbt, so nacherbt sein erbe [lat.: heres ejus succedit]um 1500 Summa legum 515
-
wente averst to keme, dat en wyff naervete (nalewete) dem manne met erven, so empfengt se ere morgengave na landes wyse1546 Transehe,LivlMannl. 78 Anm. 4