morula

morula -ae f. Bezeichnung für eine gleichmäßige Tonwiederholung — term that designates a uniform repetition of a pitch cf. Guido, micr. 15, 10: Sicque opus est, ut quasi metricis pedibus cantilena plaudatur, et aliae voces ab aliis morulam duplo longiorem vel duplo breviorem aut tremulam habeant, id est varium tenorem, quem longum aliquotiens apposita litterae virgula plana significat. [s.XI] LmLComm. Guid. 18 p. 149: Opus est, ut aliae voces habeant morulam significatam ab hac voce aliis vocibus, id est, ut alias voces habeant morulam, quia morentur in eodem loco tamquam eaedam voces repercussae, sicut cum ita notatur ut qualibet neuma. Morulam dico duplo breviorem vel duplo longiorem se, sicut in versu gradali „Adiuva nos Deus salutaris“, ‚Deus‘, cum sit morula, duplo longiorem se morulam ‚salutaris‘ habet post se, cum ipsa sit duplo brevior, quia ipsa non habet nisi duas voces repercussas, et ‚salutaris‘ quattuor, et hoc est dupla proportio. Et non solum morula morulae conferatur, sed etiam tremulae et connexis vocibus et e converso, quocumque modo disponantur in cantu. Tremula est similiter vox repercussa sicut morula, sed illud interest, quia in morula voces eaedem aequali impulsu vocis proferuntur, in tremula vero eaedem nunc maiori, nunc minori impulsu vocis efferuntur quasi tremendo. LmLComm. Guid. 28 p. 150: Repercussio alius morula, alius tremula, et hoc est: aut habeant morulam aut tremulam, id est varium tenorem per varium impulsum, non per variam vocem. LmLComm. Guid. 30 p. 150 - 60 p. 153. [s.XIV] LmLComm. Boeth. II p. 348, 7: Huiusmodi autem voces repercussas Guido in primo libro Musice sue morulam et tremulam nominat. [s.XV] LmLLad. Zalk. B 53: sive etiam antiphona faciat quandam morulam in ⋅G⋅solreut et tandem ascendat sub nota ligata in ⋅d⋅lasolre, sicut patet in ista antiphona „Gabriel angelus“.