morose

morose langsam, bedächtig — slowly, deliberately 1 die Ausführung liturgischer Gesänge betreffend — with respect to the performance of liturgical chant [s.IX] LmLScol. ench. 1, 421: Videndum etiam, quae mora illi aut illi melo conveniat. Namque hoc quidem melum celerius cantari convenit, illud vero morosius pronuntiatum fit suavius. LmLComm. br. 308: in cantu, qui raptim canitur, circa finem aut aliquando circa initium longiori mora melos protendendum est aut cantus, qui morose canitur, modis celerioribus finiendus. LmLComm. br. 346: cantica evangelica sic morose psalluntur, ut non longiori, sed eadem morositate antiphonam subsequi oporteat. al. LmLCant. Observandum 4: Ut antiphona introitus et gradalis non multum tractim, sed moderate canantur, offertorius morose et modeste ad suae gravitatis proprietatem. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. 1, 33: In aliis (sc. antiphonis) vero ab eadem chorda incipientibus et inferius se morose protrahentibus talis fit differentia: „Gloria saeculorum amen“. al. LmLGuido micr. 11, 3: Cum autem quilibet cantus omnibus vocibus et modis fiat, vox tamen, quae cantum terminat, obtinet principatum; ea enim et diutius et morosius sonat (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 40, 2. Anon. Gemnic. 3, 1, 21). LmLFrut. ton. p. 122: Hae (sc. antiphonae), quae sequuntur, eidem differentiae deputantur, licet altius et morosius ordiantur. al. LmLAnon. Wolf p. 204. [s.XIII] LmLInst. patr. 12: Si morose cantamus, longior pausa fiat; si propere, brevior: semper in psalmodia punctus et pausa teneantur. al. [s.XIV] LmLGuido Dion. 1, 3, 229. LmLIac. Leod. spec. 6, 85, 59. LmLQuat. princ. 3, 38: „Benedictus“ et „Magnificat“ morosius et reverencius modulari debent. [s.XV] LmLLe Munerat moderat. 12. 2 allgemein — general [s.XI] LmLPs.-Berno mon. 5, 6: Quorum (sc. tetrachordorum) primum est ⋅B⋅C⋅D⋅E⋅, quod hypaton, id est principale, dicitur, quod primum locum in hypatis occupet et ceteris gravius et morosius sonet. [s.XIII-XIV] LmLWalt. Odingt. 6, 1, 10 (inde LmLWillelm. 3, 25). LmLIac. Leod. spec. 2, 76, 7: Utuntur aliqui libenter hac consonantia (sc. semiditono) in suis discantibus ... Hoc tamen saepe et multum morose faciendum non est. al. LmLCompil. Lips. p. 132. 3 zur Charakterisierung der Kirchentonarten — for characterization of modes [s.XII] LmLGuido Aug. 371: Proprium est autentorum non morose gravari circa finem, sed quasi quadam alacritate elevari et frequentare suum diapente. LmLAnon. Cist. I 19 p. 36: Plagales sunt, qui minoris sunt dignitatis, secundus videlicet et quartus, sextus et octavus, qui raro tangunt vel transeunt quintam, sed sub ipsa volunt morose gravari. [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 1728. LmLSumm. Guid. comm. 1, 39: Plagalis vero deuteri adulativus est et blandus et ydoneus supplicanti, cuius rei signum etiam est, quod morose graditur et non statim (inde LmLAnon. Carthus. nat. 8, 13). LmLHeinr. Eger 5 p. 47: quapropter et nobilis dicitur (sc. primus tonus), curiosus seu curialis, aliquando morose gradiens, aliquando vage currens.[]