Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
morgengābe st. F.
morgengābe , st. F.
- nhd.
- Morgengabe, Geschenk des Mannes an die Frau am Morgen nach der Hochzeitsnacht, Brautgeschenk, Vermögen der Frau, Vorausgabe, Abfindung der Kinder
- ÜG.:
- lat. arra Gl, dos Gl, dotalium Gl
- Hw.:
- vgl. mnl. morgengave, mnd. morgengāve
- Q.:
- DSp, HvNst, Ot, EckhIII, Parad, Seuse, WernhMl, Schürebr (FB morgengābe), Berth, Eisen, Gl, Helmbr, Lanc, Loheng, LS, Mechth, MGHConst, NibA, NibB, NibC, OberBairLdr, PassI/II, RhMl, Ring, RvEGer, RWh, SchöffIglau, SchwSp, SSp, StBZürich, SteiermLdr, StRAugsb, StRBrünn, StRGörlitz, StRMünch, Trist, Urk, UvZLanz (nach 1193), WeistGr, WeistÖ, WolfdA
- E.:
- ahd. morgangeba* 1, st. F. (ō), Morgengabe; s. morgan, geba
- W.:
- nhd. (ält.) Morgengabe, F., „Morgengabe“, DW 12, 2567
- L.:
- Lexer 143c (morgengābe), Hennig (morgengābe), WMU (morgengābe 2 [1227] 92 Bel.), LexerHW 1, 2200 (morgengâbe), Benecke/Müller/Zarncke I, 509a (morgengâbe), LexerN 3, 321 (morgengâbe), MWB (morgengâbe), DRW
- Son.:
- SSp mhd.?