Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
morganrôt adj.
adj., nhd. morgenrot. — Graff II,486.
morgen-rôtiu: nom. sg. f. Nb 77,24 [66,29] (-iu aus -er korr.).
morgenrot, im Morgenrot leuchtend: so morgenrotiu sunna ufen iro reito ... ritentiu beginnet skinen cum Phoebus roseis quadrigis coeperit spargere lucem.
Abl. morganrôta, -rôto; vgl. morganrôt st. m.