minuo

minuo -ere 1. erniedrigen 2. verkleinern 3. aufteilen, diminuieren 4. verkürzen — 1. to lower 2. to diminish 3. to subdivide, to apply the procedure of diminuation 4. to shorten 1 (um einen Halbton) erniedrigen — to lower (by a semitone) [s.XIII] LmLTrad. Garl. plan. I 124: Prothosynemmenon dicitur primum inter ⋅F⋅ et ⋅G⋅ magna ... et dicitur habundans ⋅F⋅ et minuens ⋅G⋅. Deuterisynemmenon dicitur secundum synemmenon, quod est ⋅b⋅ parvum rotundum propter hoc, quod minuat ⋅C⋅ parvum quadratum per maius semitonium. 2 (ein Intervall oder einen Tonbereich) verkleinern — to diminish (an interval or a tonal compass) [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. append. 15, 8. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 6, 69, 36: si elevatio vel depositio facta sit per tonum vel semitonium, potest augeri et fieri nunc per semiditonum, nunc per ditonum, nunc per diatessaron, nunc per diapente, ubi tactae consonantiae locum habent, vel si facta sit per diapente, minui potest et fieri per omnes minores consonantias. LmLAnon. Seay p. 33. [s.XV] LmLIac. Theat. 15. (?) LmLUgol. Urb. 1, 30, 7: Id etiam dicimus in diapason, ubi, si in suo diapente apotome minuatur, tota redditur consonantia[] diminuta, ut infra dicetur. LmLUgol. Urb. 1, 138, 7: Magis igitur est imperfectus tropus, qui in diphtono deficit, quam qui in tono minuitur. LmLFr. Gafur. pract. 3, 2: Rursus sextam ipsam quattuor tonis ac minore semitonio ductam maioris semitonii subtractione variari contingit atque minui. 3 (einen Notenwert) aufteilen, diminuieren — to subdivide (a note value), to apply the procedure of diminuation [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 1 p. 140, 38: per semibreves minuendo (glo.: id est resecando). 4 (die Zeitdauer einer Note oder Pause) verkürzen — to shorten (the temporal duration of a note or a rest) [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 1 p. 146, 40: frustrum illius ternarii medium in duo aequalia secaretur, et sic minutum proportionaliter frustris aliis incorporaretur, quod nullatenus potest esse. LmLAnon. Emmeram. 2 p. 240, 7. [s.XIV] LmLIac. Leod. comp. 3, 4, 20: Tonus vero, partes quoque eius aut partium particulae, ut commata, vel etiam minora spatia, ut diaschismata ... raro aut numquam ad discantum accedunt verum, quia de permissivis tonum diximus in minutis, fractis, hokettatis aut sincopizatis. LmLIac. Leod. spec. 7, 41, 9: dicendum, quod, si a tempore continuo tertia pars tollatur, illud non proprie imperficitur, sed minuitur. LmLTrad. Mur. II p. 306a. LmLIoh. Boen ars append. 4, 24. LmLWillelm. 3, 41: Propter plicam nec augmentatur nec minuatur tempus alicuius notae. LmLGuido fr. 3b, 1: in ligatura obliqua, que sub uno corpore duas notas continet, plica nichil addit vel minuit de tempore. LmLPhil. Vitr. 17, 9: Duplex longa vero quatuor (sc. tempora valet) nec potest augeri nec minui, nisi per solam minimam vel per duas. LmLTrad. Phil. I f. 62rG, 61: inveniuntur aliquotiens unice semibreves, breves vel longas sequentes, que tamen eas nec augent nec minuunt, sed potius ad invicem reducuntur (inde LmLPs.-Mur. arg. p. 106b). LmLAnon. Paris. I 3, 13: nunquam longa imperfecta a brevi recta imperficitur, quia solum perfectum imperficitur, dum solummodo a semibrevi maiore vel minima minuitur... Brevis autem a sola minima praecedente vel sequente minuitur. LmLAnon. Paris. I 3, 15: longae imperfectae non possunt imperfici, tamen possunt minui. LmLPs.-Mur. arg. p. 106b: pausa non potest augeri nec minui, nec pausa non potest alterari (sim. LmLIoh. Mur. comp. 8, 2. LmLPs.-Mur. motet. p. 85a. LmLAnon. Mediol. 5, 2). LmLPs.-Theodon. append. 3 p. 55. [s.XV] LmLAnon. Couss. XII 7, 12: Ubi maxima solum valet quatuor tempora propter duas breves; et amplius non potest imperfici nec minui saltem ratione longarum. LmLAnon. Mell. 7, 16: Nec ulterius duplex longa in modo perfecto imperfici potest nec minui. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 3 p. 68: Inperficiens punctus est, qui visus inter notas mensurales minuit notam in tercia parte ab integro et pleno valore. LmLGuil. Dufay p. 387. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 19, 6. LmLFr. Gafur. op. 3, 4: cum in cantibus figuratis maioris inequalitatis proportiones constituuntur, ipsarum minuunt valorem notularum. LmLBonav. Brix. 26, 3: ignorantes notas minuendo vel augmentando secundum fantasiam suam. LmLAdam Fuld. 1, 1: mensuralis vel figurativa est, cuius figurae augeri vel minui possunt in signis iuxta formam et speciem (sim. LmLAdam Fuld. 3, 1). LmLGuill. Pod. 7, 27. LmLFr. Gafur. pract. 2, 12-14. LmLFr. Gafur. pract. 4, 2-5.