Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
minken
minken, v.
-
sowie so eneghen mensche menkt toter helt van enen doetsleghenen man; hi beterd hem xlv ℔; sowie so eneghen mensche menkt toten vierendele; hi sald hem betren xx[ij] ℔1254 CorpMnlTekst. I 52
- 1281 CorpMnlTekst. I 562
-
[bei der Folter:] dat't lichaem ... niet geminkt, gemutileert, of te seer gequetst werde1550 NlWB. IX 774
-
men sel trecht door niemen menken1460/80 (Hs.) Reinaert II 4759
-
offt zake weer, dat dieselue vrede in ennygerleywiss, off tott ennyger tyt gemenckt wurdeEnde 16. Jh. NijmegenStR. 126 Faksimile
-
dat zijne majt ghelieven zoude de ... somme to mincken1540 Stallaert II 206 Faksimile