minarea

minarea -ae f. Note der Mensuralnotation im Wert der Hälfte einer cursea — note in mensural notation with the value of half of one cursea (  ) [s.XV] LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 78: prolatio minor (recte: maior) semibrevem (sc. habebit), quae et minor est nuncupata, sed maior (recte: minor) minimam, post quas scilicet odas ponitur punctus augmentans, dividens aut reducens; post quam diminutae notulae scilicet semiminima, cursea, minaria, fusea. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 79: quae (sc. semiminima), si ad caput sit retorta , cursea sive cursuta aut crocea; quae, si fiat sic , minarea. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 80: Nomina autem fractionum a modernis inventa sunt, ideo non sunt tantae auctoritatis, ut dicatur ... minarea, idest area minima, quia in valore minor praecedentibus est. LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 85: Johannes Urede ... pausas posuit curseae hoc modo perscriptas Oe... Quod, si cursea dupliciter sit retorta, efficitur minarea , medietas scilicet curseae.