Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mihhilên sw. v.
sw. v. (vgl. Schatz, Germ. S. 362); ae. micelian. — Graff II,628 f. s. vv. mihiljan, mihilên, mihilôn.
mihhilet: 3. sg. Gl 1,116,34 (Pa; -&); mihilet: dass. ebda. (KRa; beide -&, vgl. Gl 5,88,4).
groß sein, hervorragen: mihhilet mæret anti pratet eminet exstat (zur Glossengrundlage vgl. Splett, Stud. S. 182).
Vgl. mihhilôn.