Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mezzîgo adv.
adv. — Graff II,899.
mezzig-: -o Gl 2,546,35. 548,26; comp. -or 682,2; mezigo: pos. 395,64. 453,68 (2 Hss., in 1 Hs. igo auf Rasur, Steinm.). — Hierher auch (?): mezig-: -o Gl 2,473,64 (Paris Nouv. acqu. lat. 241, Hs. 11. Jh.; vgl. Ahd. Gl.-Wb. S. 412, wo der Beleg auch unter mezzîg adj. zu finden ist); -i ebda. (clm 14395, Hs. 10. Jh.; im Ahd. Gl.Wb. a. a. O. wird Zuordnung zu mezzîgî st. f. erwogen); oder zu mezzîg adj., so Gl.-Wortsch. 6,361.
Mit Rasur der Endg.: mezzig:: Gl 4,154,5 (Sal. c; d. h. mezzigo, Steinm.). 1) in geringem Maße, wenig: mezigo [nunc pressa] parce (Glosse: moderate, vgl. PL 60) [labra, nunc hiantia, Prud., P. Rom. (X) 940] Gl 2,395,64. 453,68. mezzigo [os quoque] parce (Glosse: mediocriter, vgl. PL 60) [erigit, et comi moderatur gaudia vultu, ders., Psych. 276] 546,35. 2) in maßvoller, sparsamer Weise: mezzigo [(Avaritia) fit virtus ... quam memorant frugi,] parce (Glosse: parce vivere, vel filiis servare, vgl. PL 60) [cui vivere cordi est et servare suum, Prud., Psych. 554] Gl 2,548,26. mezzigor parcius (Hs. part-) [ista viris tamen obicienda memento, Verg., E. III,7] 682,2; hierher auch (vgl. Isogll., vgl. auch Formenteil): mezigo [sed nec magno opus est] frugi (Glossen: abstinenter, vel parce, vgl. PL 60) [viventibus, et cum maxima proveniunt, non amplio in gaudia censu solvimur, Prud., Symm. II,1015] 473,64 (vgl. z. gl. St. Gl 2,551,15 s. v. mezzîg). 3) Glossenwort: mezzigo parce Gl 4,154,5.
Vgl. unmezzîgo, ungimezzîgo.