mesos

mesos -e, -on (μέσος) ‚mittlerer‘ — ‘middle’ 1 zur Benennung des mittleren Tetrachords (E-a) — for designation of the middle tetrachord (E-a) [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 7: Tetrachorda autem sunt quinque: ... secundum medianum, quod appellatur μεσον. [s.XI] LmLPs.-Berno mon. 5, 7: Secundum (sc. tetrachordum) vero est ⋅E⋅F⋅G⋅H⋅, quod meson, id est medium, nuncupatur. LmLFrut. brev. 6 p. 48: Tertium tetrachordum synemmenon, id est coniunctum, dicitur ... ideo sic vocatur, quia sequenti, quod meson, id est medium, dicitur, coniungitur ad distinctionem prioris, id est secundi, quod a mese tono disiungitur. Quartum tetrachordum sub mese, lichanos meson, parhypate meson, hypate meson, quae sunt ⋅a⋅G⋅F⋅E⋅, continetur, quod meson, id est medium, dicitur. [s.XII] LmLGuido Aug. 59. [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 59: singulis cordis illius medii tetracordi[] addatur haec determinatio meson, quod interpretatur medium. [s.XV] LmLErasm. Hor. p. 84a: Secundum est meson, id est tetrachordum medium. 2 zur Benennung der Saiten bzw. Töne des mittleren Tetrachords (E-a) — for designation of the strings or the notes of the middle tetrachord (E-a) [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 5: appellantur autem sic: proslambanomenos, hypate hypaton, hypate meson, mese, nete synhemmenon, paramese, nete diezeugmenon, nete hyperbolaeon. al. [s.III] LmLFragm. Cens. 12, 3. [s.V] LmLMart. Cap. 9, 931: primus dicitur apud Graecos προσλαμβανόμενος ... quintus ὑπάτη μέσων, id est principalis mediarum, sextus autem παρυπάτη μέσων, quod est subprincipalis mediarum, septimus μέσων διάτονος, id est mediarum extenta (inde LmLGloss. Boeth. mus. 1, 22, 138a, 5. LmLGloss. Mart. Cap. 931/357, 19. LmLRemig. Aut. 495, 13-15. LmLWillelm. 3, 8-10. LmLErasm. Hor. p. 85a. sim. LmLReg. Prum. 14, 15. LmLAnon. Bernh. 1, 20-21. LmLAnon. Bernh. 2, 27-29. LmLWalt. Odingt. 3, 2, 12. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 45 p. 318, 27-29). [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 209, 22: medium tetrachordum, quod est hypate, parhypate, lichanos, mese, totum hoc medium tetrachordum meson vocatum est quasi mediarum (inde LmLFr. Gafur. op. 5, 1. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 12. sim. LmLGuill. Pod. ench. 13 p. 375). LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 209, 24: inter hoc meson tetrachordum et inferius, quod est netarum, disiunctio est. LmLBoeth. mus. 1, 21 p. 213, 3: quinque tetrachorda: hypaton, meson, synemmenon, diezeugmenon, hyperboleon (inde LmLHier. Mor. 9 p. 44, 14). LmLBoeth. mus. 1, 22 p. 214, 12: Post hanc vocatur hypate meson, dehinc parhypate meson, atque hinc lichanos meson, simpliciter in diatono quidem genere diatonos meson, in chromate lichanos meson chromatice vel diatonos meson chromatice, in enarmonio diatonos meson enarmonios vel lichanos meson enarmonios. LmLBoeth. mus. 1, 25 p. 218, 23: Albinus autem earum nomina Latina oratione ita interpretatus est, ut hypatas principales vocaret, mesas medias, synemmenas coniunctas, diezeugmenas disiunctas, hyperboleas excellentes (inde LmLReg. Prum. 14, 40. LmLIac. Leod. spec. 5, 6, 1-2. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 47 p. 322, 3. LmLUgol. Urb. 5, 44, 29-30. LmLFr. Gafur. op. 5, 1). LmLBoeth. mus. 4, 10 p. 330, 6: Monochordi meson per tria genera partitio (inde LmLIac. Leod. spec. 5, 35, 1. LmLComm. Boeth. II p. 282, 19. ad loc.: LmLComm. Boeth. II p. 282, 21. sim. LmLOdor. Sen. p. 220). al. [s.IX] LmLGloss. Boeth. mus. 4, 17, 40: ‚mediis‘: mesys. LmLGloss. Boeth. mus. 4, 17, 43: ‚mediae‘: mesae. al. LmLGloss. Mart. Cap. 942/362, 22-3 (sim. LmLRemig. Aut. 503, 2). al. LmLRemig. Aut. 11, 3. al. LmLMus. ench. 16 descr. al. LmLHucbald. 37. al. LmLMod. Ecce modorum 16. al. LmLAlia mus. 41 p. 183 (inde LmLAnon. Bernh. 1, 53. LmLAnon. Bernh. 2, 105). al. LmLReg. Prum. 14, 4. al. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. 1, 3. al. LmLAnon. Bernh. 1, 10. LmLBerno prol. 9, 31: ab ypate meson transposita in mese. al. LmLBerno ton. p. 79b. al. LmLPs.-Berno mon. 9, 1: Quattuor sunt voces, quae vocantur finales eo, quod in unaqualibet regulares finiantur cantiones: ⋅D⋅E⋅F⋅G⋅, id est lichanos hypaton, hypate[] meson, parhypate meson, lichanos meson (inde LmLFrut. brev. 7 p. 55). LmLPs.-Berno mon. 12, 2: ⋅E⋅ hypate meson, princeps mediorum ... ⋅F⋅ parhypate meson, prope principem mediorum ... ⋅G⋅ lichanos meson, index mediorum (sim. LmLOdor. Sen. p. 152. LmLFrut. brev. 13 p. 97-98. cf. LmLMart. Cap. 9, 931). al. LmLOdor. Sen. p. 152: ⋅E⋅ hypate meson, id est principalis mediarum. ⋅F⋅ parhypate meson, id est iuxta principalem mediarum. ⋅G⋅ lichanos meson, id est tercia mediarum (sim. LmLIoh. Cott. mus. 13, 20. LmLGob. Pers. p. 183a. LmLAnon. Carthus. theor. 14, 40. cf. LmLMart. Cap. 9, 931). al. LmLOliva 12: Ipaton ab ipatis, idest gravibus. Meson a <mesis, idest> mediis. al. LmLWilleh. Hirs. 3 (c. 2), 3. al. LmLAribo 3 p. 11: Tetrachordum finalium est Guidonice ⋅D⋅E⋅F⋅G⋅; hoc ipsum est in Boetio lichanos hypaton, hypate meson, parhypate meson, lichanos meson. al. LmLLib. spec. 64 p. 37. al. LmLTon. Aug. p. 109a. LmLCompil. Casin. 1, 24 descr. al. LmLCant. In defect. p. 88. al. LmLMod. Protus finit p. 107-108. LmLMod. Autent. prot. 2-9. LmLFrut. brev. 7 p. 56 (inde LmLAnon. Wolf p. 207). al. LmLFrut. ton. p. 113. al. LmLAnon. Wolf p. 197. al. LmLQuaest. mus. 1, 6 p. 16. al. LmLTheog. Mett. 13, 1-2 (p. 187b). LmLIoh. Cott. mus. 14, 22. al. [s.XII] LmLUdalsc. 1. LmLTon. Gratianop. p. 46. LmLCompil. Paris. II p. 76-77. [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 22 p. 62. al. LmLEngelb. Adm. 1, 11, 8: ypate meson, i. e. media gravium, quia meson dicitur medium. Deinde parypate meson, i. e. superior media gravium. Deinde lycanos meson, i. e. media digiti. LmLEngelb. Adm. 1, 15, 18: tetracordum meson, i. e. mediarum. LmLWalt. Odingt. 3, 2, 30. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 15, 1, 6. al. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 31: Et quia secundum tetrachordum continet mesen, quod dicitur medium, ideo chordae illius a meson denominantur, scilicet hypate meson, parhypate meson, lichanos meson et mese. LmLIac. Leod. spec. 6, 22, 4: Tetrachordum finalium secundum Boethium est tetrachordum meson. al. LmLWillelm. 3, 5. LmLHeinr. Eger 2 p. 38. LmLComm. Boeth. II p. 256, 36. al. LmLAnon. Ellsworth 4 p. 216, 3. [s.XV] LmLOrig. et eff. 20, 2: Primus tonus et secundus terminant in lycanos hypaton, tertius et quartus in hypate meson, quintus et sextus in parhypate meson, septimus et octavus in lychanos meson. al. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 73 p. 226, 2: Sit hypate meson corda in archo deutero constituta precedens, sitque ei vox organalis hypate hypaton quarta succedens. al. LmLUgol. Urb. 5, 41, 16. al. LmLGeorg. Ans. 2, 26. al. LmLThom. Bad. p. 92. LmLAnon. Carthus. theor. 14, 87. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 6, 6: Corda quinta hypate meson gravissima recte vocitatur mediarum ... Corda sexta parhypate meson interpretatur iuxta gravissimam mediarum ... Corda septima lichanos meson Latine sonat index mediarum. al. LmLTab. Catan. p. 144. al. LmLFr. Gafur. extr. 8, 2, 1. LmLFr. Gafur. op. 5, 1 (sim. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 15). al. LmLBart. Ram. 1, 1, 3 p. 7: secundum tetrachordum Graece meson, Romane mediarum. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 53. LmLAdam Fuld. 2, 9. al. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 17. LmLGuill. Pod. ench. 13 p. 375. LmLGuill. Pod. 2, 12: Quinta ... ypate meson, id est prima mediarum appellatur. Sexta, ⋅f⋅, parypate meson, id est iuxta primam mediarum posita. Septima, ⋅g⋅, quoniam tertia est mediarum, dicitur lycanos meson. al. LmLMich. Keinsp. 3, 18-20. LmLErasm. Hor. p. 85b. al. LmLMon. Boetius p. 233, 32. al. LmLMon. Designata p. 70, 5-10. LmLMon. Dividatur p. 54, 14-15. LmLMon. In primis 21-25. LmLMon. In primis divide p. 6, 18. al. LmLMon. Magadis p. 13, 30. al. LmLMon. Mensurus p. 66, 6-8. LmLMon. Mon. divisurus p. 41, 65. al. LmLMon. Prius dividenda 14-16. LmLMon. Si regularis 17. v. hypate meson; lichanos meson; parhypate meson