Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
mesenik M.
mesenik , M.
- nhd.
- Stellvertreter, Statthalter
- Q.:
- Hans. UB. 2 270, Lüb. UB. 2 624 und 626, Goetz Handelsvertr. 175
- I.:
- Lw. aus dem Slaw.
- E.:
- slawisch?
- L.:
- MndHwb 2, 968 (mesenik)
- Son.:
- örtlich beschränkt, Fremdwort in mnd. Form, vgl. russ. namjéstnik