Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mergeh as. st. m.
as. st. m. (vgl. As. Hwb. S. 268; oder zu mer(i)ha sw. f.?); vgl. ahd. mar(a)h-, afries. mar m., ae. mearh m., an. marr m.
mergeh: nom. sg. Gl 2,716,21 = Wa 109,4 (Jh); zu -g- für j vgl. Gallée, Sprachdenkm. S. 154; verschr.?
Pferd, Stute? als Zugtier: mergeh iumenta [nomina inde traxerunt, quod nostrum laborem, vel onus suo adiutorio subvectando, vel arando, iuvent, Is., Et. XII,1,7, oder zu:] (equus et asinus) iumenta [appellantur ab eo quod iuvent homines, ebda.].
Vgl. mer(i)ha, vgl. auch Ahd. Wb. 6,281 zu marh S 372,1.]