mediae

mediae -arum f. et medii -orum m. 1. Bezeichnung für die Töne des tetrachordum meson 2. Bezeichnung für die Töne des tetrachordum finalium 3. Bezeichnung für die Töne des tetrachordum superiorum — 1. term that designates the notes of the tetrachordum meson 2. term that designates the notes of the tetrachordum finalium 3. term that designates the notes of the tetrachordum superiorum 1 Bezeichnung für die Töne des tetrachordum meson (E-a) — term that designates the notes of the tetrachordum meson (E-a) [s.V] LmLMart. Cap. 9, 931: quintus ὑπάτη μέσων, id est principalis mediarum, sextus autem παρυπάτη μέσων, quod est subprincipalis mediarum, septimus μέσων διάτονος, id est mediarum extenta. LmLMart. Cap. 9, 942: Principalis autem mediarum, quia prima est medii tetrachordi, ideo id nomen accepit; cui subnexa subprincipalis mediarum esse dicitur ... Dictum vero hoc tetrachordum mediarum, quia in medio locatum est inter principalium tetrachordum et tetrachordum coniunctarum (inde LmLGloss. Mart. Cap. 942/362, 22-1. LmLGloss. Mart. Cap. 942/362, 22-3. LmLRemig. Aut. 503, 2-5). LmLMart. Cap. 9, 961: Sunt autem tetrachorda principalium, mediarum,[] coniunctarum, separatarum, excellentium. al. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 209, 22: totum hoc medium tetrachordum meson vocatum est quasi mediarum. LmLBoeth. mus. 1, 26 p. 218, 24: Albinus autem earum nomina Latina oratione ita interpretatus est, ut hypatas principales vocaret, mesas medias, synemmenas coniunctas, diezeugmenas disiunctas, hyperboleas excellentes (inde LmLReg. Prum. 14, 41. LmLIac. Leod. spec. 5, 6, 1-2. LmLQuat. princ. 3, 6. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 47 p. 322, 3. LmLUgol. Urb. 5, 44, 30. LmLFr. Gafur. op. 5, 1. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1). LmLBoeth. mus. 4, 3 p. 310, 6: hypate meson, quae est principalis mediarum... parhypate meson, quae est subprincipalis mediarum... meson enarmonios, quae est mediarum enarmonios ... meson chromatice, quae est mediarum chromatica ... meson diatonos, quae est mediarum extenta (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 8, 9-11. LmLWillelm. 3, 8-10). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 21, 19a: ‚meson‘: mediarum (sim. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 24, 15). al. [s.IX] LmLGloss. Mart. Cap. 931/357, 19. al. LmLIoh. Scot. annot. 503, 2. al. LmLRemig. Aut. 503, 8. al. LmLReg. Prum. 14, 15 (sim. LmLAnon. Bernh. 1, 20-21. LmLAnon. Bernh. 2, 27-29. LmLGuill. Pod. 2, 12). al. [s.X-XI] LmLAnon. Bernh. 1, 20. al. LmLPs.-Berno mon. 12, 2: ⋅E⋅ hypate meson, princeps mediorum... ⋅F⋅ parhypate meson, prope principem mediorum... ⋅G⋅ lichanos meson, index mediorum (sim. LmLOdor. Sen. p. 152. LmLFrut. brev. 13 p. 97-98. cf. LmLMart. Cap. 9, 931). LmLOdor. Sen. p. 208. LmLOliva 12. LmLFrut. brev. 1 p. 30 (inde LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 12. sim. LmLEngelb. Adm. 1, 15, 18. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 7, 5. LmLBart. Ram. 1, 1, 3 p. 7. LmLGuill. Pod. ench. 13 p. 375). LmLFrut. brev. 13 p. 97: Quinta hypate meson, id est princeps mediarum dicitur et ⋅E⋅ insignitur. Sexta ⋅F⋅ signatur, quae parhypate meson, id est prope principem mediarum vocatur. Septima lychanos meson, id est index vel digitalis mediarum appellatur et per ⋅G⋅ literam denotatur (sim. LmLIoh. Cott. mus. 13, 20. LmLGob. Pers. p. 183a). LmLIoh. Cott. mus. 13, 7 (inde LmLGob. Pers. p. 183a). al. [s.XIII-XIV] LmLWalt. Odingt. 3, 2, 12. LmLIac. Leod. spec. 5, 14, 14. LmLQuat. princ. 3, 6. Anon. Meyer 11, 2. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 45 p. 318, 27. al. LmLGob. Pers. p. 183a. LmLGeorg. Ans. 2, 72. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 6, 6 (sim. LmLNicol. Burt. 1, 17, 96). al. LmLFr. Gafur. op. 5, 3: Quinta corda est hypatemeson, gravissima mediarum interpretata, que a precedenti sibi viciniori in acumine distat tono (sim. LmLFr. Gafur. theor. 5, 3, 2). LmLGuill. Pod. 4, 1. LmLErasm. Hor. p. 85a: Quinta hypathe meson, hoc est principalis mediorum. 2 Bezeichnung für die Töne des tetrachordum finalium (D-G) — term that designates the notes of the tetrachordum finalium (D-G) [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 13, 12 (cf. Ioh. Cott. mus. 10, 17). LmLEngelb. Adm. 3, 13, 3: quedam sunt graves, quedam finales, que aliter dicuntur medie, quedam superiores, i. e. acute, quedam excellentes, i. e. superacute. LmLEngelb. Adm. 3, 14, 7: Descensioni igitur deserviunt voces graves, ascensioni vero excellentes, incepcioni et terminacioni voces superiores et finales sive medie et acute. LmLEngelb. Adm. 4, 44, 7: Recte ergo quies et pausa distinctionum locum accepit in mediis, i. e. in vocibus finalibus. al. 3 Bezeichnung für die Töne des tetrachordum superiorum (-) — term that designates the notes of the tetrachordum superiorum (-) (cf. Mus. ench. 1, 55) [s.XV] LmLMon. Mon. ench. 2: Monocordum encheriadis constat ex X et VIII cordis, ex quattuor videlicet gravibus et quattuor finalibus quattuorque mediis ac totidem excellentibus adiunctis duabus superexcellentibus.subst.